سگ
گربه
خرگوش و سایر جوندگان
آبزیان
پرندگانکاردیومیوپاتی گشادشونده در سگ
مقدمه
کاردیومیوپاتی گشادشونده در سگها یا Dilated Cardiomyopathy (DCM) یکی از مهمترین بیماریهای عضله قلب در سگهاست. این بیماری در درجه اول باعث کاهش قدرت انقباض عضله قلب میشود و در ادامه، حفرههای قلب، بهخصوص بطن چپ، دچار گشادشدگی میشوند.
در یک سگ سالم، عضله قلب باید بتواند خون را با قدرت کافی از بطنها به گردش خون بدن وارد کند. در DCM، سلولهای عضله قلب بهتدریج عملکرد طبیعی خود را از دست میدهند و قدرت پمپاژ قلب کاهش پیدا میکند. در نتیجه، خون کافی بهخوبی به گردش خون وارد نمیشود و فشار داخل قلب افزایش مییابد.
با پیشرفت بیماری، ممکن است نارسایی احتقانی قلب، تجمع مایع در ریه یا شکم، آریتمیهای خطرناک و حتی مرگ ناگهانی ایجاد شود.
DCM در بسیاری از سگها یک دوره طولانی بدون علامت دارد؛ به همین دلیل ممکن است حیوان زمانی به دامپزشک مراجعه کند که بیماری پیشرفت قابل توجهی کرده باشد. بهخصوص در نژادهای مستعد، غربالگری قلبی اهمیت زیادی دارد.
کاردیومیوپاتی در سگ چیست
کلمه Cardiomyopathy به بیماریهای عضله قلب گفته میشود.
در Dilated Cardiomyopathy، عضله قلب بهخصوص عضله بطن چپ ضعیف میشود و توانایی آن برای انقباض مؤثر کاهش پیدا میکند.
برای درک بهتر، میتوان قلب را مانند یک پمپ در نظر گرفت.
در حالت طبیعی:
خون وارد قلب → بطن منقبض میشود → خون با قدرت به آئورت و بدن پمپاژ میشود.
اما در DCM:
عضله قلب ضعیف میشود → انقباض کاهش پیدا میکند → مقدار خون پمپاژشده کاهش مییابد → بطن گشاد میشود → فشارهای داخل قلب افزایش پیدا میکند → نارسایی قلبی ایجاد میشود.
گشادشدن بطن به این معنی نیست که قلب قویتر شده است؛ برعکس، در DCM گشادشدن قلب معمولاً بخشی از روند بیماری و نتیجه تغییرات ساختاری ناشی از ضعف عضله قلب است.
علت بزرگ شدن قلب در سگ
وقتی قدرت انقباض بطن چپ کاهش پیدا میکند، مقدار بیشتری از خون در پایان انقباض داخل بطن باقی میماند.
بهتدریج حجم داخل بطن افزایش پیدا میکند و دیواره قلب دچار Remodeling میشود.
در مراحل پیشرفته، گشادشدن قلب میتواند باعث کشیدهشدن حلقه دریچه میترال شود و در نتیجه نارسایی ثانویه دریچه میترال نیز ایجاد شود.
بنابراین ممکن است در سگ مبتلا به DCM، علاوه بر ضعف عضله قلب، مقداری برگشت خون از دریچه میترال نیز دیده شود.
نژاد مستعد بزرگ شدگی قلب
بیشتر در سگهای متوسط، بزرگ و غولپیکر دیده میشود و معمولاً در سگهای میانسال تا مسن تشخیص داده میشود.
برخی نژادهای شناختهشده با استعداد بیشتر عبارتاند از:
- دوبرمن پینچر
- باکسر
- گریت دین
- گرگ ایرلندی
- اسکاتیش دیرهاوند
- نیوفاندلند
- سنت برنارد
- ژرمن شپرد
- لابرادور رتریور
برخی نژادهای دیگر مانند کوکر اسپانیل نیز میتوانند به انواعی از بیماری عضله قلب مبتلا شوند.
در برخی نژادها، زمینه ژنتیکی نقش بسیار مهمی دارد. برای مثال، در دوبرمنها و باکسرها جهشهای ژنتیکی مرتبط با DCM شناسایی شده است.
علت بیماری
علل مختلفی میتوانند در ایجاد یا تشدید ضعف عضله قلب نقش داشته باشند.
۱. عوامل ژنتیکی
یکی از مهمترین علل DCM در بعضی نژادها، استعداد ژنتیکی است.
در این حالت حتی اگر سگ تغذیه مناسب داشته باشد و سبک زندگی سالمی داشته باشد، همچنان ممکن است به دلیل استعداد ارثی دچار بیماری شود.
این موضوع در نژادهایی مانند دوبرمن اهمیت بسیار زیادی دارد.
---
۲. عوامل تغذیهای
برخی موارد DCM ممکن است با عوامل تغذیهای مرتبط باشند.
تورین یکی از موادی است که در بعضی موارد DCM اهمیت دارد.
سگها برخلاف گربهها معمولاً میتوانند تورین را از اسیدهای آمینه دیگر بسازند؛ بنابراین تورین بهطور کلی برای سگها یک اسیدآمینه ضروری محسوب نمیشود.
با این حال، در برخی سگها اختلال در متابولیسم، ساخت، جذب یا استفاده از مواد مغذی میتواند با DCM مرتبط باشد.
برخی سگهای مبتلا به DCM مرتبط با تورین ممکن است پس از اصلاح تغذیه و درمان مناسب، بهبود قابل توجه عملکرد قلبی نشان دهند.
---
۳. بیماریهای زمینهای و عوامل ثانویه
DCM میتواند در برخی موارد ثانویه به عوامل دیگر ایجاد شود.
از جمله:
- بعضی سموم
- برخی داروها
- بعضی عفونتها
- بیماریهای متابولیک
- برخی کمبودهای تغذیهای
برای مثال، Doxorubicin یکی از داروهایی است که میتواند باعث آسیب عضله قلب شود.
همچنین عفونتهای خاص نیز میتوانند موجب آسیب میوکارد شوند
ارتباط غذای بدون غلات و DCM در سگها
یکی از موضوعات مهم در سالهای اخیر، ارتباط احتمالی بین برخی رژیمهای غذایی و DCM بوده است.
بسیاری از این رژیمها دارای مقادیر قابل توجهی از موادی مانند:
- نخود
- عدس
- سایر حبوبات
- سیبزمینی
در میان مواد اولیه اصلی بودند.
اما نکته بسیار مهم این است که نباید نتیجه گرفت هر غذای بدون غلات باعث DCM میشود.
FDA نیز این ارتباط را یک مسئله پیچیده میداند و علت دقیق آن را به یک ماده غذایی خاص نسبت نداده است. حتی مواردی از DCM در رژیمهای حاوی غلات نیز گزارش شدهاند.
بنابراین توصیه علمی این نیست که صرفاً به دلیل وجود یا عدم وجود غلات، یک غذا را «مضر» یا «بیخطر» بدانیم.
مهمتر از آن، کامل و متعادل بودن رژیم، کیفیت فرمولاسیون، نیازهای فردی سگ و سابقه پزشکی حیوان است.
بیماری قلب سگ،خاموش اما خطرناک
علائم بالینی
علائم بیماری بسته به مرحله DCM و نوع نارسایی قلبی متفاوت است.
کاهش تحمل فعالیت
یکی از علائم اولیه میتواند این باشد که سگ دیگر مانند گذشته نمیتواند:
- بدود
- بازی کند
- پیادهروی طولانی داشته باشد
- از پلهها بالا برود
ممکن است سگ پس از فعالیت خیلی زود خسته شود و مدت بیشتری استراحت کند.
---
ضعف و بیحالی
کاهش برونده قلبی باعث میشود اکسیژن و خون کافی به بافتهای بدن نرسد.
در نتیجه سگ ممکن است:
- کمتر حرکت کند
- بیشتر بخوابد
- علاقه کمتری به بازی داشته باشد
- ضعیفتر به نظر برسد.
---
غش یا سنکوپ
سنکوپ یکی از علائم مهم DCM است.
غش میتواند به دلیل:
- آریتمی
- کاهش برونده قلبی
- افت ناگهانی فشار خون
ایجاد شود.
در نژادهایی مانند دوبرمن، وجود سنکوپ باید از نظر آریتمیهای بطنی بسیار جدی بررسی شود.
---
سرفه
سرفه میتواند در سگ مبتلا به DCM دیده شود، بهخصوص زمانی که بیماری باعث نارسایی سمت چپ قلب و تجمع مایع در ریه شده باشد.
با این حال، سرفه بهتنهایی نشانه اختصاصی بیماری قلبی نیست.
بیماریهای:
- نای
- برونش
- ریه
- عفونتهای تنفسی
نیز میتوانند باعث سرفه شوند.
به همین دلیل رادیوگرافی قفسه سینه در سگ دارای سرفه اهمیت زیادی دارد.
---
افزایش تعداد تنفس
یکی از علائم مهم نارسایی قلبی، تاکیپنه یا افزایش تعداد تنفس است.
افزایش تعداد تنفس بهخصوص در هنگام استراحت یا خواب اهمیت بیشتری دارد.
اگر سگ مبتلا به DCM بهطور مداوم سریعتر از حالت معمول نفس بکشد، باید احتمال احتقان ریوی بررسی شود.
---
تنگی نفس
در صورت ایجاد ادم ریوی، سگ ممکن است دچار تنگی نفس شود.
ممکن است حیوان:
- با سرعت زیادی نفس بکشد
- شکم را هنگام تنفس بیشتر حرکت دهد
- گردن خود را کشیده نگه دارد
- نتواند بهراحتی دراز بکشد
- بیقرار شود.
تنگی نفس شدید یک اورژانس دامپزشکی محسوب میشود.
---
تجمع مایع در شکم
در نارسایی سمت راست قلب ممکن است Ascites یا تجمع مایع در حفره شکم ایجاد شود.
در این حالت شکم سگ ممکن است بزرگ و متورم به نظر برسد.
---
ضعف نبض
در معاینه ممکن است نبض شریان فمورال ضعیف باشد.
این مسئله میتواند با کاهش قدرت پمپاژ قلب ارتباط داشته باشد.
---
آریتمی در DCM
آریتمی یکی از مهمترین عوارض DCM است.
انواع مختلف آریتمی ممکن است دیده شوند، از جمله:
- PVC
- Ventricular Tachycardia
- Atrial Fibrillation
در دوبرمنها و باکسرها، آریتمیهای بطنی اهمیت ویژهای دارند.
در نژادهای غولپیکر، Atrial Fibrillation نیز شایعتر است.
---
مرگ ناگهانی در DCM
یکی از ترسناکترین عوارض DCM، Sudden Cardiac Death است.
این اتفاق معمولاً با آریتمیهای شدید و کشنده ارتباط دارد.
به همین دلیل ممکن است یک سگ در ظاهر نسبتاً سالم باشد اما به دلیل آریتمی شدید دچار سنکوپ یا مرگ ناگهانی شود.
این مسئله بهخصوص در نژادهای مستعد اهمیت دارد.
سایر علائم
آزمایش خون در DCM
آزمایش خون بهتنهایی DCM را تشخیص نمیدهد، اما برای:
- بررسی وضعیت عمومی
- شناسایی بیماریهای زمینهای
- بررسی کلیه و کبد
- بررسی الکترولیتها
- پایش عوارض دارویی
- بررسی برخی علل ثانویه
اهمیت دارد.
---
CBC
CBC میتواند اطلاعاتی درباره:
- کمخونی
- التهاب
- عفونت
- تعداد گلبولهای سفید
- پلاکتها
فراهم کند.
کمخونی شدید میتواند فشار بیشتری به سیستم قلبی وارد کند و باید در صورت وجود، شناسایی و درمان شود.
---
بیوشیمی خون
در سگ مبتلا به DCM معمولاً ارزیابی مواردی مانند:
- BUN
- Creatinine
- ALT
- ALP
- Albumin
- Total Protein
- Sodium
- Potassium
- Chloride
با توجه به شرایط بیمار اهمیت دارد.
بهخصوص BUN، کراتینین و الکترولیتها در سگهایی که داروهای نارسایی قلبی دریافت میکنند اهمیت زیادی دارند.
---
آزمایش تورین
در بعضی سگهای مبتلا به DCM، بررسی Taurine میتواند مفید باشد.
این بررسی بهخصوص در مواردی اهمیت پیدا میکند که:
- نژاد سگ مستعد کلاسیک DCM نیست
- رژیم غذایی غیرمعمول دارد
- سابقه رژیم غذایی محدود یا خاص وجود دارد
- اکوکاردیوگرافی DCM را نشان میدهد
- احتمال DCM تغذیهای مطرح است
بسته به پروتکل آزمایشگاه، ممکن است سطح تورین در خون کامل و/یا پلاسما بررسی شود.
---
آیا پایین بودن تورین به تنهایی DCM را ثابت میکند؟
خیر.
تشخیص DCM باید با ترکیب:
شرح حال + معاینه + اکو + ECG + آزمایشهای لازم
انجام شود.
همچنین همه سگهای مبتلا به DCM دچار کمبود تورین نیستند.
FDA نیز تأکید کرده است که تورین یکی از عوامل احتمالی در برخی موارد است اما تنها علت DCM محسوب نمیشود.
---
NT-proBNP در DCM
NT-proBNP یکی از Biomarkerهای قلبی است که میتواند در ارزیابی بیماری قلبی سگها کمککننده باشد.
افزایش آن میتواند با افزایش کشش دیواره قلب ارتباط داشته باشد.
اما:
NT-proBNP جایگزین اکوکاردیوگرافی نیست.
نتیجه باید همراه با علائم، معاینه و سایر آزمایشها تفسیر شود.
---
آزمایش ادرار
Urinalysis میتواند برای بررسی:
- وزن مخصوص ادرار
- وضعیت آب بدن
- پروتئینوری
- عملکرد کلیوی بهصورت غیرمستقیم
- برخی بیماریهای همزمان
استفاده شود.
در سگهایی که داروهای قلبی و دیورتیک مصرف میکنند، بررسی وضعیت کلیه اهمیت بیشتری پیدا میکند.
---
رادیولوژی در DCM
رادیوگرافی قفسه سینه یکی از روشهای مهم برای بررسی پیامدهای DCM است.
در رادیوگرافی ممکن است موارد زیر مشاهده شود:
- بزرگشدن قلب
- افزایش اندازه سایه قلب
- بزرگشدن حفرات قلب
- تغییرات عروق ریوی
- ادم ریوی
- افیوژن پلور
- سایر بیماریهای ریوی
رادیوگرافی بهخصوص برای بررسی وضعیت ریه و تشخیص تجمع مایع اهمیت زیادی دارد.
---
ادم ریوی در رادیوگرافی
وقتی DCM باعث نارسایی سمت چپ قلب میشود، فشار در دهلیز چپ و عروق ریوی افزایش پیدا میکند.
این فشار میتواند باعث خروج مایع به بافت ریه شود.
در نتیجه Pulmonary Edema ایجاد میشود.
ادم ریوی یکی از مهمترین عوارض DCM است و میتواند باعث:
- تندنفسی
- سرفه
- تنگی نفس
- تنفس با تلاش زیاد
شود.
---
اکوکاردیوگرافی؛ مهمترین روش تشخیص DCM
اکوکاردیوگرافی یا سونوگرافی قلب مهمترین روش تصویربرداری برای تشخیص قطعی DCM محسوب میشود.
در اکو میتوان:
- اندازه حفرات قلب
- ضخامت دیوارهها
- قدرت انقباض
- عملکرد سیستولیک
- وضعیت دریچهها
- جریان خون
- فشارهای قلبی
- عوارض بیماری
را بررسی کرد.
در DCM معمولاً دهلیز چپ و بهخصوص بطن چپ گشاد شده و عملکرد انقباضی کاهش یافته است.
---
مهمترین یافتههای اکو در DCM
گشادشدن بطن چپ
یکی از یافتههای اصلی DCM افزایش قطر حفره بطن چپ است.
کاهش عملکرد سیستولیک
قلب توانایی انقباض طبیعی خود را از دست میدهد.
کاهش Fractional Shortening
FS یکی از شاخصهای مورد استفاده برای ارزیابی عملکرد سیستولیک است.
کاهش FS میتواند نشاندهنده کاهش عملکرد انقباضی باشد.
اما FS بهتنهایی برای تشخیص DCM کافی نیست و باید همراه سایر پارامترها تفسیر شود.
---
Ejection Fraction یا EF
EF درصد خونی است که در هر ضربان از بطن خارج میشود.
در DCM معمولاً EF کاهش پیدا میکند.
کاهش EF نشاندهنده ضعف عملکرد سیستولیک است، اما باز هم باید در کنار اندازه قلب، وضعیت بالینی و سایر یافتههای اکو تفسیر شود.
---
LA/Ao در DCM
نسبت LA/Ao برای ارزیابی اندازه دهلیز چپ استفاده میشود.
اگر DCM باعث افزایش فشار و حجم در سمت چپ قلب شده باشد، ممکن است دهلیز چپ نیز بزرگ شود.
این شاخص میتواند در ارزیابی شدت Remodeling قلب مفید باشد.
---
داپلر در اکوکاردیوگرافی DCM
Doppler Echocardiography برای بررسی جریان خون در قلب استفاده میشود.
با داپلر میتوان:
جریان خون از دریچهها
- Mitral Regurgitation
- Tricuspid Regurgitation
- الگوهای پرشدن قلب
- برخی نشانههای افزایش فشار
را بررسی کرد.
در DCM ممکن است بهدلیل گشادشدن بطن چپ، عملکرد دریچه میترال نیز تحت تأثیر قرار گیرد و نارسایی ثانویه ایجاد شود.
---
ECG یا نوار قلب در DCM
ECG برای تشخیص و طبقهبندی آریتمی اهمیت زیادی دارد.
ممکن است مواردی مانند:
- PVC
- Ventricular Tachycardia
- Atrial Fibrillation
مشاهده شوند.
در دوبرمن، مشاهده PVCهای متعدد در یک ECG روتین میتواند یک هشدار مهم برای DCM باشد.
---
هولتر مانیتورینگ
گاهی یک ECG چند دقیقهای نمیتواند آریتمیهایی را که بهصورت متناوب رخ میدهند ثبت کند.
در چنین شرایطی ممکن است دامپزشک Holter Monitor را برای ثبت ریتم قلب طی ۲۴ ساعت یا بیشتر توصیه کند.
این روش بهخصوص برای سگهای نژادهای مستعد مانند دوبرمن اهمیت زیادی دارد.
---
غربالگری DCM در سگهای مستعد
در نژادهای پرخطر، منتظر ماندن تا ظهور علائم همیشه کار درستی نیست.
برنامه غربالگری ممکن است شامل:
معاینه قلب + ECG/Holter + اکوکاردیوگرافی
باشد.
هدف، شناسایی سگهایی است که هنوز علائم بالینی ندارند اما تغییرات الکتریکی یا ساختاری قلب در آنها آغاز شده است.
درمان بزرگ شدگی قلب در سگ
درمان DCM به چند هدف اصلی تقسیم میشود:
1. بهبود عملکرد پمپاژ قلب
2. کاهش فشار کاری قلب
3. کنترل تجمع مایع
4. کنترل آریتمی
5. کاهش Remodeling نامطلوب قلب
6. اصلاح عوامل تغذیهای در موارد مناسب
7. حفظ کیفیت زندگی
نوع درمان بر اساس مرحله بیماری و وضعیت هر حیوان تعیین میشود.
---
پیموبندان در DCM
Pimobendan یکی از داروهای مهم در مدیریت DCM است.
این دارو با افزایش حساسیت عضله قلب به کلسیم و ایجاد اثر گشادکنندگی عروق میتواند:
- قدرت پمپاژ قلب را بهبود دهد
- مقاومت عروقی را کاهش دهد
- بار کاری قلب را کاهش دهد
در سگهای مبتلا به DCM، پیموبندان یکی از داروهای اصلی مورد استفاده است. در برخی سگهای مبتلا به DCM، حتی پیش از بروز نارسایی قلبی نیز ممکن است تحت نظر متخصص قلب استفاده شود.
---
دیورتیکها
اگر DCM باعث نارسایی احتقانی قلب شده باشد، ممکن است تجمع مایع ایجاد شود.
در چنین شرایطی از داروهای ادرارآور مانند:
Furosemide
و در برخی موارد:
Torsemide
استفاده میشود.
این داروها با افزایش دفع سدیم و آب، به کاهش احتقان کمک میکنند.
اما مصرف آنها نیازمند پایش دقیق است، زیرا میتوانند باعث:
- کمآبی
- اختلال الکترولیت
- افزایش BUN
- افزایش کراتینین
- افت فشار خون
شوند.
---
ACE Inhibitorها
داروهایی مانند:
- Enalapril
- Benazepril
میتوانند در مدیریت نارسایی قلبی مورد استفاده قرار گیرند.
این داروها با مهار سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون، به کاهش برخی مکانیسمهای جبرانی نامطلوب بدن کمک میکنند.
---
اسپیرونولاکتون
Spironolactone یک آنتاگونیست آلدوسترون است که در برخی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بهعنوان درمان کمکی استفاده میشود.
انتخاب دارو و دوز باید توسط دامپزشک انجام شود و عملکرد کلیه و پتاسیم نیز باید پایش شوند.
---
درمان آریتمی در DCM
درمان آریتمی کاملاً به نوع آریتمی بستگی دارد.
برای مثال، در صورت وجود آریتمیهای بطنی ممکن است داروهای ضدآریتمی مانند:
- Sotalol
- Mexiletine
- یا ترکیبات مناسب دیگر
مطرح شوند.
در Atrial Fibrillation نیز درمان متفاوت است.
بنابراین نباید برای هر سگ مبتلا به DCM یک نسخه یکسان تجویز کرد.
---
درمان اورژانسی DCM
اگر سگ با:
تنگی نفس شدید + ادم ریوی + ضعف شدید
مراجعه کند، وضعیت اورژانسی است.
در بیمارستان ممکن است بر اساس شرایط بیمار از:
- اکسیژنتراپی
- فوروزماید
- پیموبندان
- داروهای تزریقی
- کنترل آریتمی
- پایش ECG
- کنترل فشار خون
استفاده شود.
هدف اولیه، پایدار کردن بیمار و رفع احتقان است.
---
تغذیه سگ مبتلا به DCM
تغذیه یکی از بخشهای مهم مدیریت DCM است.
رژیم غذایی باید:
- کامل و متعادل باشد
- نیاز انرژی سگ را تأمین کند
- پروتئین کافی داشته باشد
- به حفظ توده عضلانی کمک کند
- در صورت نارسایی قلبی، سدیم آن کنترلشده باشد
- متناسب با بیماریهای همزمان تنظیم شود.
---
آیا غذای بدون غلات باعث DCM میشود؟
این جمله که:
«هر غذای بدون غلات باعث DCM میشود»
از نظر علمی صحیح نیست.
FDA ارتباط احتمالی میان برخی رژیمهای غذایی و DCM را بررسی کرده است، اما مسئله را پیچیده و چندعاملی دانسته است.
گزارشهای مورد بررسی شامل غذاهایی با مقادیر بالای نخود، عدس، حبوبات و/یا سیبزمینی در میان مواد اولیه اصلی بودهاند، اما علت دقیق این ارتباط مشخص نشده است.
درمان و محدودیت غذایی
رژیم خانگی میتواند در برخی بیماران استفاده شود، اما اگر قرار است برای مدت طولانی تنها غذای حیوان باشد، بهتر است توسط متخصص تغذیه دامپزشکی فرموله شود.
رژیم خانگی نامتعادل ممکن است باعث کمبود یا عدم تعادل:
- پروتئین
- اسیدهای آمینه
- ویتامینها
- مواد معدنی
- اسیدهای چرب
- تورین
- متیونین
- سیستئین
شود.
بنابراین ترکیب تصادفی گوشت، برنج و سبزیجات نمیتواند الزاماً یک رژیم کامل برای سگ مبتلا به DCM باشد.
---
پایش سگ مبتلا به DCM در خانه
صاحب حیوان میتواند اطلاعات بسیار ارزشمندی برای دامپزشک ثبت کند.
تعداد تنفس هنگام خواب
یکی از مهمترین شاخصهای خانگی، تعداد تنفس در زمان خواب است.
اگر تعداد تنفس سگ نسبت به وضعیت معمول خودش بهطور پایدار افزایش پیدا کند، بهخصوص همراه با تلاش تنفسی، سرفه یا بیقراری، باید بررسی شود.
---
اشتها
کاهش اشتها ممکن است نشانه:
- پیشرفت بیماری
- عارضه دارویی
- تهوع
- بیماری همزمان
باشد.
---
وزن
وزنکردن منظم به تشخیص کاهش وزن یا تجمع مایع کمک میکند.
---
تحمل فعالیت
کاهش ناگهانی توانایی راهرفتن یا بازیکردن باید جدی گرفته شود.
---
غش یا ضعف
هرگونه سنکوپ باید به دامپزشک اطلاع داده شود، زیرا ممکن است با آریتمی ارتباط داشته باشد.
---
برنامه پایش دامپزشکی
بسته به شدت بیماری ممکن است دامپزشک انجام دورهای موارد زیر را توصیه کند:
- معاینه قلب
- فشار خون
- ECG
- Holter
- اکوکاردیوگرافی
- رادیوگرافی
- CBC
- بیوشیمی
- BUN
- Creatinine
- الکترولیتها
- آزمایش ادرار
- NT-proBNP
- Taurine در موارد منتخب
فاصله انجام آزمایشها به مرحله بیماری و وضعیت بیمار بستگی دارد.
---
آیا DCM قابل درمان است؟
پاسخ به علت DCM بستگی دارد.
در DCM ژنتیکی، درمان معمولاً باعث حذف علت اصلی بیماری نمیشود و هدف، کنترل بیماری و افزایش طول و کیفیت زندگی است.
