سگ
گربه
خرگوش و سایر جوندگان
آبزیان
پرندگاننژاد پامرانین
مقدمه و آشنایی با نژاد پامر
این نژاد که از نژادهای بزرگ سگ با سورتمه به دنیا می آید ، دارای یک تاریخچه طولانی و جالب است. سگ روباهی ، ملقب به "سگ کوچکی که فکر می کند می تواند" ، جمع و جور ، فعال و قادر به رقابت در چابکی و فرمانبرداری یا به سادگی یک دوست خانوادگی است.
حتی اگر این سگ ها نژاد اصیل باشند ، ممکن است آنها را در مراقبت از پناهگاه ها یا گروه های نجات پیدا کنید. به یاد داشته باشید ! اگر می خواهید سگی را به خانه بیاورید از خرید خودداری کنید.
پامرانین ها ممکن است کوچک باشند ، اما همیشه اینگونه عمل نمی کنند و حتی ممکن است سگهای بزرگتر را به چالش بکشند. در حالی که آنها برای حیوانات خانگی خانگی آپارتمانی خوبی درست می کنند ، اما همچنین می توانند پارس زیادی کنند ، که ممکن است همسایگان شما خیلی از آنها خوشحال نشوند.
اما تا زمانی که به سگ خود ورزش و زمان زیادی بدهید ، او را از هوای گرم دور نگه دارید و به او عشق و توجه زیادی نشان دهید ، یک خانواده دوست داشتنی ، بانمک و خزدار خواهید داشت!
گرچه وزن پومرنیایی ها (Zwergspitz، Dwarf Spitz، Loulou، یا با محبت پوم نیز نامیده می شود) فقط از سه تا هفت پوند وزن دارد ، اما این سگ کوچک سرزنده شخصیتی به اندازه تگزاس از نظر استقلال و همچنین جسارت دارد!
پامرانین ها نام خود را از استان پامرنیا ، در آلمان گرفته اند. آنها به ویژه هنگامی محبوب شدند که ملکه ویکتوریا اجازه داد برخی از پامرنیایی های خود را در یک نمایش مطابقت و اطاعت پذیری نشان دهند ، اولین پومرنیایی هایی که تاکنون نشان داده شده است.
خصوصیات اخلاقی و ظاهری
پامرانی ها دارای یک سر گردی شکل دارای گوشهایی ایستاده هستند. برخی از مردم چهره خود را مانند روباه توصیف می کنند ، در حالی که دیگران فکر می کنند "عروسک کودک" یا "پنسی" توصیف بهتری است البته امروزه انواع مختلفی از این نژاد وجود دارد که میتوانیم به خرسی و روباهی اشاره کرد که البته رنگ های متفاوتی نیز دارند که در ادامه به آنها اشاره میشود.
چشمان تیره و بادامی شکل آنها از هوش و کنجکاوی برق می زند. بینی آنها می تواند تیره یا همان رنگ پوشش آنها باشد.
رنگهای پوشش پانرانین ها بسیار متنوع است که بیشترین رنگ قرمز ، نارنجی ، سفید یا کرم ، آبی ، قهوه ای یا سیاه را دارد. به ندرت ، ممکن است یک پوم سفید با علامت گذاری های رنگی (به اصطلاح parti-colour) یا یک رنگ مشکی و برنزه یا حتی یک نارنجی و سمور مشاهده کنید. کت دوبل پوم از بدن جدا می شود و گردن و سینه یک پارچه لوکس دارد. به نظر می رسد که مراقبت از موهای پامرانیان ها دشوار است ، اما در واقع شانه زدن منظم معمولاً همان چیزی است که لازم دارد.
علیرغم اندازه کوچک ، پامر ها پوست بلندی دارند و محافظانی عالی تشکیل می دهند. با این حال ، آنها گاهی اوقات نمی دانند که چه موقع پارس کنند ، بنابراین بهتر است به آنها آموزش دهید تا از روی فرمان پارس نکنند.
خصوصیات رفتاری
حیوانات خانگی عالی برای افراد مسن و کسانی که مشغول کار هستند زیرا آنها نژاد بیش از حد وابسته نیستند. آنها همچنین برای ساکنان آپارتمان یا خانه هایی که حیاط خانه ندارند نیز مفید هستند. به دلیل کوچک بودن ، برای خانواده هایی که بچه های کوچکی دارند و ممکن است به طور تصادفی آنها را زخمی کنند ، توصیه نمی شوند.
پامر ها به طور کلی در یادگیری ترفندها تبحر دارند ، اما باید هنگام آموزش به آنها ثابت قدم و محکم باشید و توجه داشته باشید که یکی از اشتباهات رایج در رفتار با آنها این است که تصور کنند آلفای خانواده هستند بنابراین پس از آن فرمان پذیری کمی از شما خواهند داشت.
پامر ها انرژی زیادی دارند و از پیاده روی لذت می برند. آنها با هم حرکت می کنند ، با افتخار سر خود را بالا می گیرند ، با افراد جدید ملاقات می کنند و مناظر و بوهای جدید را کشف می کنند.
نکات کلی و برجسته نژاد پامر
پامرانین ها غالباً به افراد غریبه مشکوک هستند و می توانند بسیار پارس کنند .
تربیت خانه برای Pomeranians دشوار است. آموزش جعبه توصیه می شود.
گرما و رطوبت زیاد می تواند باعث گرم شدن بیش از حد Pom و احتمالاً گرمازدگی شود. هنگامی که پامرهای شما در فضای باز است ، با دقت او را مشاهده کنید تا علائم گرمای بیش از حد را داشته باشد و سریعاً او را به داخل بدن منتقل کنید. آنها قطعاً سگ های خانگی هستند و نباید از آنها در فضای باز نگهداری شود.
در حالی که پامر ها با کودکان خوب هستند ، اما به دلیل اندازه کوچک ، گزینه خوبی برای کودکان بسیار جوان یا بسیار فعال نیستند. هرگز اجازه ندهید بچه های کوچک و پوم شما بدون نظارت بازی کنند.
از آنجا که آنها بسیار کوچک هستند ، جغدها ، عقاب ها ، شاهین ها ، کایوت ها و سایر حیوانات وحشی می توانند پامر ها را به عنوان طعمه درک کنند. هرگز آنها را خارج از مراقبت رها نکنید و اگر پرندگان درنده در محل زندگی شما هستند مراقب باشید. اگر چنین است ، نزدیک پامر خود باشید تا پرندگان را از تلاش برای حمل آنها منصرف کند.
از آنجا که کوچک و جذاب هستند ، پومس هدف سگ نگهبانان است ، دلیل دیگری که باعث می شود آنها را حتی بدون حیاط و حصار نگذارید بیرون بدون مراقبت بگذارید.
اگرچه کوچک نیستند ، اما به نظر نمی رسد پوامرها این موضوع را درک کند و می تواند یک نگرش "سگ بزرگ" داشته باشد. اگر آنها تصمیم بگیرند که یک سگ بزرگتر را که فکر می کنند در قلمرو آنها تجاوز می کند ، تعقیب کنند ، یا اگر از یک مکان بلند بپرند ، می تواند فاجعه باشد. این شما هستید که مطمئن می شوید کوچولوی شما به دلیل عدم درک محدودیت هایش به خودش آسیب نمی رساند.
هنگامی که پوم شما پیر می شود ، ممکن است در کت زیبا خود دچار لکه های طاسی شود.
برای به دست آوردن یک سگ سالم ، هرگز توله سگ را از یک پرورش دهنده غیرمجاز ، کارخانه تولید توله سگ یا فروشگاه حیوانات خانگی خریداری نکنید. به دنبال یک پرورش دهنده معتبر باشید که سگ های مولد خود را آزمایش کند تا مطمئن شود که آنها از بیماری های ژنتیکی که ممکن است به توله سگها منتقل شود و دارای مزاج های صوتی باشند ، وجود ندارد.
تاریخچه ی نژاد پامر
تاریخ
Pomeranians در استان Pomerania از نژادهای Spitz باستان در کشورهای شمال دور توسعه یافته است. نزدیک ترین سگ پشمالوی سیاه پومرانیا هستند نروژی Elkhound از Schipperke ، اسپیتز آلمانی از آمریکا اسکیمو سگ از ساموید ، و دیگر اعضای اسپیتز، یا شمال، گروهی از سگ، که همه آنها توسط خود به شکل گوه مشخص سر ، گوشهای خاردار و کتهای خزدار ضخیم. وزن اولیه پامرانسی ها به 30 پوند هم می رسید.
حتی در روزهای اولیه تولید نژاد ، پوم ها محبوب بودند. از افراد برجسته ای که گفته می شود سگهایی از نوع پومرنیایی دارند ، می توان به مارتین لوتر ، متکلم ، که دارای پامی به نام بلفلرین بود که اغلب در نوشته های خود از آن یاد می کرد ، اشاره کرد. میکل آنژ ، هنرمند ، که پوم او روی یک بالش ساتن نشسته بود و رنگ آمیزی سقف کلیسای سیستین را تماشا می کرد. فیزیکدان ایزاک نیوتون ، که پوم او دیاموند نام داشت ، بسیاری از نسخه های خطی او را جوید ، و موتزارت آهنگساز ، که پوم او پیمپرل نام داشت و آریایی را به او اختصاص داد.
در سال 1761 ، هنگامی که سوفی شارلوت ، یک شاهزاده خانم 17 ساله مکلنبورگ-استرلیتز (استان همسایه پومرانیا) با شاهزاده انگلیسی که قرار بود پادشاه جورج سوم شود ، درخواست تجدید نظر پومرنی ها به انگلستان نقل مکان کرد. او با خود یک جفت سگ سفید سفید به نام های Phebe و Mercury آورد که بیش از 20 پوند وزن داشتند ، که در آن زمان استاندارد بود. گرچه در محافل سلطنتی محبوب بودند ، نژاد جدید مورد توجه مردم قرار نگرفت.
همه اینها در زمان سلطنت نوه ملکه شارلوت ، ملکه ویکتوریا تغییر کرد. ملکه ویکتوریا در طول 64 سال فعالیت خود به عنوان ملکه انگلیس بیش از 15 نژاد مختلف سگ پرورش داد. در سالهای بعد ، او علاقه خاصی به پومرنیایی ها داشت ، که اولین بار در سال 1888 در سفر به ایتالیا دید. او عاشق پوم سمور و قرمز رنگی به نام مارکو شد که فقط 12 پوند وزن داشت. امروز ، بسیاری بر این باورند که او الهام بخش پرورش نژاد کوچکتر پامرانسی بوده است.
مارکو در بسیاری از نمایش های سگ با نام ملکه به رقابت پرداخت و افتخارات زیادی کسب کرد. ویکتوریا در سال 1888 در همان سفر به فلورانس سه پوم دیگر را نیز خریداری کرد. پس از مارکو ، مشهورترین پوم بعدی ویکتوریا ماده ای به نام جینا بود که در نمایشگاه های سگ لندن نیز قهرمان شد. ویکتوریا آنقدر پومهایش را دوست داشت که وقتی در حال خواب بود ، خواست که پوم مورد علاقه اش (به نام توری) را کنار تخت او بیاورند.
عشق ویکتوریا به پومرنیایی ها ، به ویژه کوچکترها ، علاقه مندان به سگ انگلیسی را ترغیب به تولید حتی پوم های کوچکتر کرد. از سال 1900 تا دهه 1930 ، پومرنی ها اغلب بیشترین تعداد حضور را در نمایشگاه سگ های Crufts ، مسابقات قهرمانی کشور انگلیس داشتند. در این زمان بود که استاندارد نژاد تثبیت شد ، و اندازه به وزن فعلی آن کاهش یافت و پوشش باعث ایجاد خنک کننده عمیق مشخص شد. همچنین در این مدت ، طیف وسیع تری از رنگ ها در دسترس قرار گرفت. اوایل پوم ها در درجه اول سفید ، سیاه ، شکلاتی یا آبی بودند ، اما پس از اینکه سگ نارنجی در دهه 1920 به برنده شدن در نمایشگاه های سگ پرداخت ، طیف رنگ ها گسترش یافت.
محبوبیت پوم در سراسر اقیانوس اطلس گسترش یافت. در سال 1888 ، یک پومرنیایی به نام دیک اولین پومی بود که وارد کتاب گل میخک آمریکایی لانه کنسول (AKC) شد. در سال 1892 ، اولین پوم در یک نمایشگاه سگ در نیویورک وارد شد. پس از شناسایی AKC نژاد در سال 1900 ، محبوبیت پومرانی ها در ایالات متحده به سرعت افزایش یافت. در سال 1909 ، باشگاه آمریکایی پومرنیا به عنوان یک باشگاه عضو AKC پذیرفته شد و به عنوان باشگاه والدین برای نژاد تعیین شد. در اواسط قرن ، پوم ها یکی از محبوب ترین نژادهای سگ در آمریکا بودند. امروز آنها در میان 155 نژاد و گونه ثبت شده توسط AKC در رتبه 14 قرار دارند.
اندازه ی نژاد پامر
قد پامرانی ها 7 تا 12 اینچ و وزن آنها 3 تا 7 پوند است. بعضی از بسترها توله سگهایی دارند که به روزهایی که بزرگتر بودند و 12 تا 14 پوند یا بیشتر رشد می کنند بازمی گردند. این توله سگ ها می توانند انتخاب بسیار خوبی برای خانواده های دارای فرزند باشند.
-در کل دنیا پامرانین ها یه شکل و ظاهر معین دارند که شامل این ویژگی ها است
-پوشش بدن آنها دو لایه و پف دارایت وبیشتر به رنگ هایسفید، قهوه ای، کرم، برنز،حنایی، مشکی است.
-گوش های مثلثی و برافراشته
-چشمان گرد و نزدیک به هم
-دم برگشته که روی پشتشون به حالت خوابیده قرار میگیره
در ایران، پامرانین ها به دو دسته تقسیم شدن که شامل خرسی و روباهی است
انواع نزاد پامر
پامرانین خرسی
پامرانین خرسی پامرهایی هستند که پوزه کوتاه تر، چهره خندان تر و موهایی پرپشت تر و به اصطلاح پرورش دهنده ها تپل تر دارند. سر پامرانین خرسی گرد تر و چشم هاشون به هم نزدیک تر است.
پامرانین روباهی
پامرانین روباهی پوزه کشیده تری دارد و چهره اش جدی تر هست.
گوش های تیز و صورت کشیده ویژگی های دیگه این سگ است
از اونجایی که پامرانین ها از نسل سگ های اشپیتز هستند خیلی از وارد کننده ها سگ میکس اشپیتز ژاپنی و پامرانین رو به اسم پامرانین روباهی با قیمت های بالا میفروشند.
خصوصیات شخصیتی پامرانین ها
پامرانین ها برونگرا باهوش و سرزنده است. او عاشق ملاقات با افراد جدید است و با حیوانات دیگر کنار می آید ، گرچه گاهی فکر می کند خیلی بزرگتر از خودش است. نگذارید سگهای بزرگتر را به عقیده اشتباه خود که اندازه آنها بزرگتر است ، به چالش بکشد.
هشدار و کنجکاو ، پامرنیایی ها محافظانی عالی تشکیل می دهند و نسبت به هر چیز غیر عادی پارس می کنند. آموزش آنها را به متوقف کردن پارس در دستور ، هر چند، و یا آنها ممکن است در تمام طول روز است.
مزاج تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله وراثت ، آموزش و معاشرت قرار می گیرد. توله های با مزاج های خوب کنجکاو و بازیگوش هستند ، مایلند به مردم نزدیک شوند و توسط آنها نگه داشته شوند. توله سگ میان راه را انتخاب کنید که مایل است به زیبایی در دامان شما بنشیند ، نه کسی که در حال ضرب و شتم بچه های زباله خود است یا کسی که در گوشه ای پنهان شده است. پرخاشگری و خجالتی بودن خصوصیاتی نیست که توله سگ پوم شما رشد کند.
حداقل با یکی از والدین - معمولاً مادر کسی که در دسترس است - همیشه ملاقات کنید تا اطمینان حاصل شود که آنها مزاج های مطبوعی دارند که با آنها راحت هستید. ملاقات با خواهر و برادر یا سایر اقوام والدین نیز برای ارزیابی وضعیت توله سگ هنگام بزرگ شدن مفید است. آنها باید دوستانه ، آرام ، ساکت و زندگی راحت باشند.
مانند هر سگ ، پامرنیایی ها در جوانی به اجتماعی شدن زودهنگام - قرار گرفتن در معرض افراد مختلف ، مناظر ، صداها و تجربیات - نیاز دارند. معاشرت به شما کمک می کند تا اطمینان حاصل کنید که توله سگ پوم شما به عنوان یک سگ کاملاً بزرگ پرورش یافته است.
ثبت نام او در کلاس مهد کودک توله سگ شروع خوبی است. دعوت منظم از بازدید کنندگان و بردن او به پارکهای شلوغ ، فروشگاههایی که به سگها اجازه می دهند و در گشت و گذارهای تفریحی برای ملاقات با همسایگان نیز به وی کمک می کند تا مهارتهای اجتماعی خود را جلا دهد.
سلامتی و بیماری های مادرزادی در نژاد پامر
پومرنی ها به طور کلی سالم هستند ، اما مانند همه نژادها مستعد ابتلا به برخی از شرایط سلامتی هستند. همه پوم ها به هیچ یک یا همه این بیماری ها مبتلا نخواهند شد ، اما مهم است که اگر این نژاد را در نظر دارید از آنها آگاه باشید
اگر در حال خرید توله سگ هستید ، یک پرورش دهنده خوب پیدا کنید که به شما والدین توله سگ را اجازه دهد. مجوزهای بهداشتی ثابت می کنند که یک سگ برای یک شرایط خاص آزمایش شده و از آن پاکسازی شده است. در پومس ، شما باید انتظار داشته باشید که از بنیاد ارتوپدی حیوانات (OFA) برای دیسپلازی مفصل ران (با نمره بهتر یا بهتر) ، دیسپلازی آرنج ، کم کاری تیروئید و بیماری فون ویلبراند مجوزهای بهداشتی را ببینید . از دانشگاه اوبرن برای ترومبوپاتی ؛ و از بنیاد ثبت چشم سگ (CERF) که طبیعی بودن چشم را تأیید می کند. با بررسی وب سایت OFA (offa.org) می توانید مجوزهای بهداشتی را تأیید کنید.
آلرژی: برخی از مردم پومرانیا می توانند از انواع آلرژی ها رنج ببرند ، از آلرژی های تماسی گرفته تا آلرژی های غذایی. اگر پامرانی شما پنجه های خود را می لیسد یا صورتش را زیاد می مالد ، به داشتن آلرژی مشکوک شوید و وی را توسط دامپزشک بررسی کنید.
صرع: برخی از مردم پومرانیا به صرع مبتلا می شوند و دچار تشنج می شوند. اگر پوم شما تشنج دارد ، او را نزد دامپزشک ببرید تا مشخص کند چه درمانی مناسب است.
مشکلات چشمی: مردم پومرنی مستعد ابتلا به انواع مشکلات چشمی از جمله آب مروارید ، خشکی چشم (کراتوکونژونکتیویتس سیکا) (خشکی قرنیه و ملتحمه) و مشکلات مجاری اشک هستند. این مشکلات می تواند در سگ های بزرگسال جوان ظاهر شود و در صورت عدم درمان منجر به کوری شود. در صورت مشاهده قرمزی ، زخم یا پارگی بیش از حد با دامپزشک تماس بگیرید.
دیسپلازی مفصل ران: دیسپلازی مفصل لگن گاهی اوقات در Pomeranians رخ می دهد. تصور می شود که عوامل زیادی از جمله ژنتیک ، محیط و رژیم غذایی در این تغییر شکل مفصل ران نقش دارند. پومرانی های مبتلا ، برخلاف برخی از نژادهای بزرگ و غول پیکر ، که برای جابجایی آسان به جراحی نیاز دارند ، معمولاً می توانند زندگی سالم و طبیعی داشته باشند.
بیماری Legg-Perthes: این یکی دیگر از بیماری های مفصل ران است. بسیاری از نژادهای اسباب بازی مستعد این شرایط هستند. هنگامی که پامرانی شما Legg-Perthes دارد ، خونرسانی به سر استخوان ران (استخوان بزرگ عقب پا) کاهش می یابد و سر استخوان ران که به لگن متصل می شود شروع به متلاشی شدن می کند. معمولاً اولین علائم Legg-Perthes در سن 4 تا 6 ماهگی توله سگها اتفاق می افتد. اولین علائم لنگیدن و آتروفی عضله پا است. دامپزشکان واجد شرایط می توانند برای قطع استخوان ران بیمار جراحی انجام دهند تا دیگر این لگن به لگن متصل نشود. بافت اسکار ناشی از جراحی "مفصل کاذب" ایجاد می کند و توله سگ معمولاً بدون درد است.
کشش کشکک: این یک مشکل بسیار رایج برای پومس است. کشکک استخوان کشکک است. تجمع به معنای دررفتن قسمت تشریحی (به عنوان استخوان در مفصل) است. حالت کشکک کشککی هنگامی است که مفصل زانو (غالباً از یک پای عقب) به داخل و خارج از محل خود بلغزد و باعث درد شود. این می تواند فلج کننده باشد ، اما بسیاری از سگ ها با این شرایط زندگی نسبتاً طبیعی دارند.
تراشه کلاپس: این وضعیتی است که در آن نای که هوا را به ریه ها می رساند به راحتی متلاشی می شود. متداول ترین علامت نای فروریخته ، سرفه مزمن ، خشک و سخت است که بسیاری آن را شبیه به "بوق غاز" می دانند. از آنجا که می تواند ناشی از کشیدن بیش از حد یقه هنگام راه رفتن باشد ، بنابراین باید به پوم خود آموزش دهید تا به جای کشیدن بند ، در کنار شما قدم بزند یا از یقه به جای یقه استفاده کنید. نای شکسته شده را می توان از طریق پزشکی یا جراحی درمان کرد.
مشکلات دندانی: پوم ها مستعد مشکلات دندان و لثه و از دست رفتن زودرس دندان هستند. مراقب مشکلات دندانی باشید و پوم خود را برای معاینات منظم دندانپزشکی به دامپزشک ببرید.