Uncategorized, دانشنامه, دانشنامه حیوانات, سگ, نژادها

نژاد آکیتا

آکیتانژاد سگی بزرگ و قدرتمند است که برای سگ های دیگر هم نجیب و هم تهدید آمیز است. آنها در اصل برای محافظت از سلطنت و اشراف در ژاپن فئودال استفاده می شدند. این سگ ها همچنین گراز وحشی ، خرس سیاه و گاهی گوزن را ردیابی و شکار می کنند.

آکیتا از چالش ها و خطرات پیش رو عقب نشینی نمی کند و به راحتی نمی ترسد در نتیجه آنها حافظ وفادار خانواده های خود هستند. با این حال آنها همچنین در صورت آموزش و معاشرت مناسب سگهایی مهربان ، محترم و سرگرم کننده هستند.

یک آکیتا معمولا در طول سال و مخصوصا در فصل های مشخص ریزش دائمی را خواهد داشت و این یک ویژگی منفی در مورد این نژاد است همچنین به گرد و خاک حساسیت چشمی بالایی دارند و موجب ریزش اشک آنها میشود و اگر شما یک سگ آکیتارا به خانه  بیاورید  باید برای برخی از پاکسازی ها آماده باشند. علاوه بر این ، آنها تمایل به لجبازی دارند و علاقه زیادی به غریبه ندارند و این اتفاق به علت ساختار ژنتیکی آنها خواهدبود زیرا نژادی مستقلی هستند. اگرچه این ویژگی ها می توانند از ویژگی های خوب یک ناظر باشند ، اما اگر قصد تعامل با حیوانات یا افراد دیگر را داشته باشند به یک مربی باتجربه احتیاج دارند. تازه کارها باید در پذیرفتن سرپرستی آکیتاها مواظب باشید.

همانطور که گفته شد ، سگهای این نژاد همراهانی مومن به سرپرست خود هستند که برای زندگی به انسان  دلبسته می شوند و آنها را با پرستش و عشق به اعماق احساس رضایت از زندگی با یک سگ فرو میبرند. بنابراین ، اگر شما و خانواده تان درگیر این چالش هستید و به فکر پذیرش Akita هستید ، یک دوست مادام العمر خواهید داشت که شما را به هیچ وجه ناامید نمی کند.

آکیتا یک سگ بزرگ و جسور با ظاهری کاملاً قدرتمند است: سر بزرگ در مقابل چشمان کوچک و مثلثی که در نگاه اول هر بیننده ای را شیفته ی خود میکند.

این نژاد به وفاداری بی دریغ به صاحبانشان شهرت دارد و می توانند به طرز شگفت انگیزی با اعضای خانواده شیرین و مهربان باشند و توانستند در میان همه ی سگ ها لقب سگبرگیزده را از آن خود کنند. یک محافظ عاشق را تصور کنید که از اتاق به اتاق شما را دنبال می کند ، به نظر می رسد تمام ماموریت زندگی او صرفاً خدمت به شماست.

آکیتا شجاع ، جسور و نگهبان طبیعی خانواده خود است. سرسخت و خودخواسته از چالشی عقب نخواهند نشست. آنها معمولاً پارس نمی کنند مگر اینکه دلیل خوبی داشته باشد ، اما آنها صدا دارند و غرغرها ، ناله ها و شکایت های سرگرم کننده می کنند. بعضی از صاحبان می گویند که آکیتا زیر لب غر می زند و به نظر می رسد که با خود صحبت می کنند ، در حالی که دیگران می گویند آکیتا نظر خود را در مورد همه موارد ، از نحوه بارگیری ماشین ظرفشویی گرفته تا زمان خواباندن بچه ها ، ارائه می دهد و تمامی این نظرات تا زمانیکه که یک آکیتارا به سرپرستی نگیرید شاید تعجب آور باشد.

در حالی که این ویژگی های جذاب "صحبت" در خانواده به نمایش گذاشته می شود ، آکیتا اغلب در کنار بازدیدکنندگان دور و ساکت است. آنها طبیعتاً نسبت به غریبه ها احتیاط می کنند ، گرچه تا زمانی که صاحبانشان در خانه باشند به اندازه کافی از مهمان خانه استقبال خواهند کرد.

 

معالشرت آکیتا با اعضای خانواده و همچنین سسایر سکگ ها میتواند به نرم شدن آنها کمک کند و سگ مهربان با سایر افراد را تربیت دهد.

 

یکی از صفات منفرد آکیتا دهان زدن است. آکیتا دوست دارد چیزهایی را در دهان خود حمل کند که البته این شامل مچ دست شما نیز می شود. این یک عمل پرخاشگری نیست ، بلکه صرفاً یک روش آکیتا برای برقراری ارتباط با کسانی است که آنها را دوست دارند. آنها ممکن است شما را به سمت بند خود سوق دهند زیرا می خواهند مثلاً قدم بزنند یا به تعداد ایده های دیگری که در ذهن هوشمندشان قرار دارد عمل می کنند.

بسیاری از صاحبان آن شیفته دهان آکیتا هستند ، اما اگر آن را آزار دهنده می دانید ، به سادگی به آکیتا کاری بدهید که شامل حمل چیزی باشد. آنها با خوشحالی روزنامه یا دمپایی شما را برای شما تهیه می کنند ، یا نامه یا حتی کلیدهایی را که آنهارا گم کرده اید برای شمابازیابی میکنید فقط کافیست که به آنها بفهمانید در حال حاضر چه چیزی مدنظر شماست.

 

آکیتا همچنین با عادت های نظافتی خود را غیرمعمول نشان می دهد و بدن خود را مانند یک گربه لیس می زند که این اتفاق به علت غریزه ی اوست و نباید به عنوان یک چالش در نظر گرفته شود. و این تنها ویژگی "گربه ای" آنها نیست: آنها مانند یک ببر طعمه های خود را در سکوت دنبال میکنند و باید بدانید که این سگی نیست که قبل از شروع عمل هشدار غرغر کند یا پارس کند بلکه در کمال آرامش برنامه ریزی میکند و ناگهان وارد عمل میشود.

 

با 100 پوند یا بیشتر ، Akita قدرت عضلانی زیادی دارد. این یک نژاد غالب است ، و آکیتا می خواهد بر شما مسلط شود، به این معنی است که او یک سگ با علاقه ی شدید به الفا بودناست و دوست دارد تا خانواده نیز از او پیروی کنند. بسیاری از متخصصین این زمینه اذعان داشته اند که آکیتا مانند یک چوب یک سر طلا و یکسر آتیش است و این نحوه ی تربیتشماست که ثابت میکند از کدام سمت آن استفاده کنید.

 آموزش مناسب ضروری است و آموزش باید توسط مالک انجام شود. از آنجا که آکیتا بسیار صادقانه وفادار است به هیچ  عنوان توصیه نیمشود که برای تربیت و آموزش او از مربی استفاده کنید زیرا در این صورت ارتباط بین سرپرست و آکیتا مخدوش میشود.

 

قبل از استفاده از آکیتا ، صرف وقت برای تحقیق در مورد نحوه آموزش این نژاد بسیار مهم است. آکیتاها به روش های سخت آموزشی پاسخ خوبی نمی دهند. اگر آموزش شما محترمانه باشد ، سگ نیز به نوبه خود به شما احترام می گذارد یا بهتر است اینگونه بگوییم که فقط کافی است آکیتا از سمت شما متوجه شود چه انتظاری از او دارید در این صورت با کمال میل آنرا انجام خواهد داد.

 

اما آماده باشید تا آموزش بیشتر از نژادهای دیگر طول بکشد. گرچه آکیتا از هوش بالایی برخوردار است ، اما اراده سرسختانه بخشی از شخصیت آنهاست ، که می تواند در آموزش اختلال ایجاد کند و باعث تداخل می شود.

 

آکیتا با اراده و مصمم ، علیرغم حفظ این خصوصیات یک حیوان خانگی بسیار اجتماعی است که به وقت زیادی در کنار خانواده خود احتیاج دارد. آنها به عنوان یک سگ حیاط خلوت خوب عمل نمی کنند. همنشینی با وفاداری دست و پنجه نرم می کند ، چیزی که این نژاد است. انکار کردن اصل نژاد آکیتا برای آنها باعث می شود که آنها در خارج از منزل و خانواده خود زندگی کنند. یک آکیتا تنها و بی حوصله می تواند مخرب و پرخاشگر شود .

 

آکیتا برای صاحبان سگهایی که برای اولین بار در نظر گرفته شده اند ، برای کسانی که خواهان دامدار هستند ، یا برای کسانی که تمایلی به گرفتن مسئولیت ندارند توصیه نمی شود . اما برای مالکانی که می توانند و در وقت و تلاش خود برای تحقیق و آموزش مناسب سرمایه گذاری می کنند ، پاداش یک همراه خوب و هوشمند با وفاداری بی دریغ است.

 

علاوه بر تمام ملاحظات دیگر ، انتخاب آکیتا به این معنی است که تصمیم بگیرید در کدام سمت از یک جنجال قرار بگیرید. این بحث "تقسیم" است و مربوط به استاندارد ژاپنی یا آمریکایی برای نژاد است.

 

آکیتای ژاپنی ، از نظر قد و وزن ، نسبت به آکیتا آمریکایی به میزان قابل توجهی کوچکتر است - به اندازه 30 پوند یا بیشتر از آن وزن کمتری نسبت به نمونه ی آمریکایی خود دارد. سر روباه مانند آنها کاملاً با سر پهن نژاد آمریکایی متفاوت است. آکیتای ژاپنی دارای چشمان بادامی شکل است ، در حالی که چشمان آکیتای آمریکایی مثلثی است. ماسک سیاه در آکیتای آمریکایی بسیار شیک است اما در ژاپن رد صلاحیت نمایشی در نظر گرفته می شود ، جایی که نشانه های صورت سفید است.

 

اگر می خواهید سگ شما در هر رویداد Kennel Club در آمریکا شرکت کند ، ماسک سیاه به این معنی است که سگ مطابق با استاندارد آمریکا تربیت شده است و مجاز به رقابت است. در واقع ، در آمریکا ، هر رنگی در آکیتا مجاز است. در ژاپن ، فقط قرمز ، سفید و برخی از انواع پوشش ها مجاز است.

 

اختلافات بین انواع رنگ و پوشش آنها آنقدر گسترده است که به نظر می رسد تقسیم بندی آنها بهترین راه برای تفکی باشد اما در هر حال خصوصیات اخلاقی آنها تقریبا مشابه است و شما باید انخاب کنید که کدام یک به سلیقه ی شخصی شما نزدیک تر است.

 

مهارت های طبیعی شکار آکیتا به خوبی به فعالیت های مختلف ترجمه می شود. آنها امروز نیز شکار می کنند و تا رسیدن شکارچی قادرند بازی های بزرگی را در خلیج برگزار کنند. آنها همچنین می توانند پرندگان آبزی را بازیابی کنند. آنها در ردیابی مهارت دارند و حرکات گربه مانند آنها را در استعداد چابکی مستعد می کند. صاحبان آکیتا به طور فزاینده ای افراد بدبین را که معتقدند طبیعت آکیتا از موفقیت در این زمینه جلوگیری می کند ، متعجب می کنند. گرچه درست است که لجبازی نژاد می تواند آموزش را به یک چالش تبدیل کند ، اما وقتی افراد بیشتری هیجان موفقیت در کار با این سگ را کشف می کنند ، Akitas و صاحبان آنها روبان های خانگی می گیرند.

نکات برجسته

برای به دست آوردن حیوان خانگی سالم ، هرگز توله سگ را از پرورش دهنده غیر مسئول ، کارخانه تولید توله سگ یا فروشگاه حیوانات خانگی خریداری نکنید. یک نجات یا پناهگاه پیدا کنید که واکسینه شود ، از دامپزشکی استفاده کند و از متقاضیان برای ملاقات با سگها مطمئن شوید که آنها برای خانواده بالقوه آنها مناسب هستند.

 

آکیتا می تواند با سگهای دیگر پرخاشگری کند و به خصوص مستعد پرخاشگری با همجنس های خود است. آنها برای غلبه بر این گرایش ها به آموزش اجتماعی نیاز دارند.

آکیتا انتخاب مناسبی برای صاحبان سگهایی نیست که برای اولین بار میخواهند سرپرستی یک سگ را به عهده بگیرند.

جامعه پذیری مثبت و آموزش مداوم و محکم برای Akita ضروری است. اگر بدرفتاری یا توهین نسبت به او انجام شود ، آنها اغلب با پرخاشگری پاسخ می دهند.

آکیتا در صورت عدم آموزش صحیح سایر حیوانات خانگی را در خانه تعقیب خواهد کرد.

تماس چشمی طولانی مدت توسط آکیتا یک چالش محسوب می شود ، و ممکن است آنها پاسخ تهاجمی دهند.

آموزش آکیتا با اراده می تواند چالش برانگیز باشد و به درک ، تجربه و صبر نیاز دارد. بهتر است با مربی آشنا به نژاد کار کنید ، اما خودتان حتماً در این آموزش شرکت کنید.

 

تاریخ

نام آکیتا برای استان آکیتا در شمال ژاپن است ، جایی که اعتقاد بر این است که از آنجا منشا گرفته اند. موجودیت شناخته شده آکیتا به دهه 1600 برمی گردد ، زمانی که این نژاد از سلطنت ژاپن محافظت می کرد و برای شکار مرغ و شکار بزرگ (از جمله خرس) استفاده می شد.

 

این نژاد شجاع توسط زنی با قد و قامت کوچک به آمریکا معرفی شد: هلن کلر. ژاپنی ها برای هلن کلر بسیار احترام قائل بودند و او را به شیبویو بردند تا مجسمه هاچیکو ، آکیتا را که به دلیل وفاداری خود در دهه 1920 به شهرت جهانی رسید ، به او نشان دهد. صاحب هاچیکو ، یک استاد ، هر روز ساعت 3 بعد از ظهر از محل کار خود برمی گشت و سگ فداکارش هر روز در ایستگاه قطار با او ملاقات می کرد. وقتی پروفسور درگذشت ، هاچیکو وفادار به مراقبت روزانه خود ادامه داد تا اینکه یک دهه کامل بعد از مرگ خود.

 

هنگامی که هلن کلر تمایل خود را برای داشتن یک آکیتا برای خود ابراز کرد ، یک توله سگ به او اهدا شد ، اولین آکیتا که به آمریکا آورده شد. کلر از Kamikaze-go بسیار خوشحال شد و وقتی در سنین جوانی از بیماری پریشانی درگذشت بسیار ناراحت شد . دولت ژاپن با شنیدن این خبر رسماً برادر بزرگتر كامیكازه ، كنزان گو را به وی اهدا كرد. بعداً كلر نوشت كه كاميكازه "فرشته اي در پوست" بوده و نژاد آكيتا "لطيف ، همراه و با اعتماد" بوده است.

 

پس از جنگ جهانی دوم ، نظامیان بازگشتی آمریکایی که در ژاپن مستقر بودند ، آکیتاهای بیشتری را بازگرداندند. توماس بوید با تولید اولین گل میخ آکیتا که در ایالات متحده توله سگ احراز می کند اعتبار دارد ، از سال 1956 شروع شد. آکیتای آمریکایی سرانجام به یک سگ مقاوم تر از آکیتای ژاپنی تبدیل شد و به همین دلیل برای بسیاری از او بها داده شد.

 

هنوز کسانی بودند که می خواستند طبق استاندارد ژاپن وفادار بمانند. این انشعاب باعث نبردی چندین دهه ای شد که منجر به تأخیر در پذیرش توسط باشگاه لانه های آمریکایی شد. سرانجام ، در سال 1972 ، AKC باشگاه آكیتا آمریكا را پذیرفت ، اما این جدایی هنوز هم گسترده است و مورد توجه علاقه مندان به آكیتا از هر دو طرف است.

 

آنچه که هرگز مورد بحث نیست ، ترکیب تاریخی و معروف آکیتا از ترس و وفاداری است. این صفات زمانی در باغ وحش لندن مورد آزمایش قرار گرفتند ، زمانی که توله ببر سوماتری یتیم شد. نگهبانان باغ وحش برای تربیت توله نیاز به کمک ویژه داشتند و آنها یک توله سگ آکیتا را برای این کار مهم انتخاب کردند. آنها می دانستند که آکیتا ترس نخواهد داشت و می تواند بازی هایی را انجام دهد که به توله ببر در درس های لازم زندگی کمک کند. علاوه بر این ، خز متراکم آکیتا از او در برابر پنجه های تیز محافظت می کند و وفاداری ذاتی توله سگ به همبازی اش ، همراهی و محافظت مطلوب از توله متحیر و یتیم را فراهم می کند. آکیتا در این نقش با موفقیت خدمت کرد و وقتی ببر تقریباً به بزرگسالی رسید ، از کار خود "بازنشسته" شد.

 

این سگی است که واقعاً نترس ، کاملاً با اعتماد به نفس است و ارادت بی پروایی به خانواده از خود نشان خواهد داد.

وزن نرها 26 تا 28 اینچ و وزن آنها 85 تا 130 پوند است. وزن ماده ها 24 تا 26 اینچ و وزن آنها 70 تا 110 پوند است.

آکیتا می تواند در رنگ های مختلفی از جمله سفید خالص، قرمز، کنجدی و بریندل(دارای موی خاکستری یا زرد مایل به قهوه ای که راه راه یا لکه های پر رنگی داشته باشد) دیده می شود.

در اکیتای  ژاپنی (به استثنای انهایی که دارای نژاد خالص سفید سفید هستند) موهای سفید روی پوزه، گردن، سینه، بدن و در دم دیده میشود.اما اکیتای آمریکایی معمولا دارای یک "ماسک سیاه" است ،بدین معنی که پوزه اش سفید نیست.

علاوه بر این، تنها آکیتا آمریکایی دارای رنگین کمان pinto است؛یعنی همان راه راه های خاکستری رنگ تنوع در ظاهر و شیوه های پرورش آکیتا منجر به ایجاد دو نژاد جداگانه ژاپنی Akita Inu و اکیتای آمریکایی شد.

آکیتا سگ با هیبت و عضلانی با سرهای بزرگ مثلثی است. آنها یک پوزه کوتاه و گوش نوک تیز دارند.آنها بلندقد  بلند و دارای گردن ضخیم و عضلانی هستند.پوشش مویی آنها پر از شکاف است و در انواع مختلفی از رنگها و الگوها هستند که هر کدام برای استاندارد AKC قابل قبول هستند، هر چند رنگ روشن تر، بهتر است. در زیر پوشش پشمی کوتاه آنها لایه ای صاف و متراکم و ضخیم وجود دارد که هنگام ریختن مو و پشم آنها این لایه نقش حفاظتی را ایفا میکند.

وزن نرها 26 تا 28 اینچ و وزن آنها 85 تا 130 پوند است. وزن ماده ها 24 تا 26 اینچ و وزن آنها 70 تا 110 پوند است.

آکیتا می تواند در رنگ های مختلفی از جمله سفید خالص، قرمز، کنجدی و بریندل(دارای موی خاکستری یا زرد مایل به قهوه ای که راه راه یا لکه های پر رنگی داشته باشد) دیده می شود.

در اکیتای  ژاپنی (به استثنای انهایی که دارای نژاد خالص سفید سفید هستند) موهای سفید روی پوزه، گردن، سینه، بدن و در دم دیده میشود.اما اکیتای آمریکایی معمولا دارای یک "ماسک سیاه" است ،بدین معنی که پوزه اش سفید نیست.

علاوه بر این، تنها آکیتا آمریکایی دارای رنگین کمان pinto است؛یعنی همان راه راه های خاکستری رنگ تنوع در ظاهر و شیوه های پرورش آکیتا منجر به ایجاد دو نژاد جداگانه ژاپنی Akita Inu و اکیتای آمریکایی شد.

آکیتا سگ با هیبت و عضلانی با سرهای بزرگ مثلثی است. آنها یک پوزه کوتاه و گوش نوک تیز دارند.آنها بلندقد  بلند و دارای گردن ضخیم و عضلانی هستند.پوشش مویی آنها پر از شکاف است و در انواع مختلفی از رنگها و الگوها هستند که هر کدام برای استاندارد AKC قابل قبول هستند، هر چند رنگ روشن تر، بهتر است. در زیر پوشش پشمی کوتاه آنها لایه ای صاف و متراکم و ضخیم وجود دارد که هنگام ریختن مو و پشم آنها این لایه نقش حفاظتی را ایفا میکند.

آکیتاها به طور کلی سالم هستند ، اما مانند همه نژادهای سگ ، مستعد ابتلا به برخی بیماری ها و بیماری ها هستند.

 

دیسپلازی مفصل ران یک بیماری ارثی است که در آن استخوان ران به راحتی در مفصل ران قرار نمی گیرد. بعضی از سگها روی یک یا هر دو پای عقب خود احساس درد و لنگش می کنند ، اما برخی دیگر علائم ظاهری ناراحتی را نشان نمی دهند. (غربالگری با اشعه ایکس مطمئن ترین راه برای تشخیص این مشکل است.) در هر صورت آرتروز با افزایش سن سگ ایجاد می شود. سگهایی که دیسپلازی مفصل ران دارند نباید پرورش داده شوند. پرورش دهندگان معتبر اثبات می کنند که والدین از نظر دیسپلازی مفصل ران آزمایش شده اند و فاقد هرگونه مشکلی هستند.

اتساع معده - ولوولوس ، که معمولاً نفخ نامیده می شود، یک وضعیت تهدید کننده زندگی است که سگهای بزرگ و دارای قفسه سینه مانند آکیتاس را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر آنها روزانه یک وعده غذایی بزرگ بخورند ، به سرعت غذا بخورند ، بعد از خوردن غذا مقدار زیادی آب بنوشند و بعد از غذا خوردن به شدت ورزش کنند این مسئله مخصوصاً یک مشکل است. نفخ شکم هنگامی اتفاق می افتد که معده با گاز یا هوا متسع شده و سپس پیچ می خورد. سگ قادر به آروغ زدن یا استفراغ نیست تا از شر هوای اضافی معده خود خلاص شود و بازگشت طبیعی خون به قلب مانع می شود. فشار خون پایین می آید و سگ شوکه می شود. بدون مراقبت های پزشکی فوری ، سگ می تواند بمیرد. اگر سگ شکم شما متسع است ، بیش از حد بزاق دهان دارد و بدون بالا انداختن دوباره عقب می رود ، شک به نفخ شکم دارید. آنها همچنین ممکن است بی قرار ، افسرده ، بی حال و ضعیف باشند و ضربان قلب سریع را نشان دهند. مهم است که هر چه زودتر سگ خود را به دامپزشک برسانید.

کم کاری تیروئید نوعی اختلال در غده تیروئید است. تصور می شود که مسئول بیماری هایی مانند صرع ، آلوپسی (ریزش مو) ، چاقی ، بی حالی ، هایپرپیگمانتاسیون ، پودرما و سایر بیماری های پوستی است. با دارو و رژیم غذایی درمان می شود.

P rogressive آتروفی شبکیه (PRA) یک خانواده از بیماری های چشم است که شامل زوال تدریجی از شبکیه چشم است. در اوایل بیماری ، سگ های مبتلا شب کور می شوند. آنها در طول روز با پیشرفت بیماری بینایی خود را از دست می دهند. بسیاری از سگهای مبتلا ، به شرطی که محیط اطرافشان ثابت بماند ، با بینایی محدود یا از دست رفته خود سازگار می شوند.

آدنیت سباسه (SA)یک مشکل جدی در آکیتاس است. تشخیص این وضعیت ژنتیکی دشوار است و اغلب با کم کاری تیروئید ، آلرژی یا سایر شرایط اشتباه گرفته می شود. وقتی سگی دچار SA می شود ، غدد چربی پوست ملتهب می شوند (به دلایل نامعلوم) و در نهایت از بین می روند. این غدد به طور معمول سبوم تولید می کنند ، ترشح چربی که از خشک شدن پوست جلوگیری می کند. علائم معمولاً در سنین از یک تا پنج سالگی بروز می کند: سگهای مبتلا به طور معمول پوست خشک و پوسته پوسته و ریزش مو در بالای سر ، گردن و پشت دارند. سگهایی که به شدت آسیب دیده اند ، همراه با عفونت های ثانویه پوستی ، می توانند پوست ضخیم و بوی نامطبوع داشته باشند. اگرچه این مشکل در درجه اول زیبایی است ، اما می تواند برای سگ ناراحت کننده باشد. اگر دامپزشک به بیماری SA مشکوک شود ، نمونه برداری از پوست را انجام می دهد و سپس گزینه های مختلف درمان را با شما در میان می گذارد.

آکیتا خوشبخت ترین است و وقتی در خانه با خانواده خود زندگی می کند بهترین عملکرد را دارد. این نژاد بیش از حد نیست ، اما آنها نیاز به ورزش روزانه دارند . روزانه 30 دقیقه تا یک ساعت برای یک آکیتا کافی است. پیاده روی سریع ، آهسته دویدن (برای یک سگ بزرگسال بالای دو سال) ، و درهم رفتن در حیاط از فعالیت های مورد علاقه است. با توجه به تمایل تهاجمی آکیتا به سگهای دیگر ، بازدید از پارک سگ ها احتمالاً ایده خوبی نیست.

 

با توجه به هوش بالای این نژاد ، یک روال متنوع بهترین است. آنچه شما نمی خواهید یک آکیتا خسته کننده است. این امر منجر به بروز مشکلات رفتاری مانند پارس ، حفاری ، جویدن و پرخاشگری می شود . آکیتا را با فعالیتهای خانوادگی همراه کنید و هر بار آنها را برای مدت طولانی تنها نگذارید.

 

یک حیاط حصارکشی شده ایمن هم برای ایمنی آکیتا و هم برای ایمنی غریبه هایی که ممکن است به اشتباه وارد زمین چمن آنها شوند مهم است. اگرچه آنها در صورت حضور خانواده در خانه با بازدیدکنندگان پرخاشگر نیستند ، اما در صورت عدم حضور صاحبان آنها ، همه شرط بندی ها خاتمه می یابد. آکیتا یک نگهبان وفادار است ، و آنها در برابر هر چیزی که تصور می کنند تهدید است محافظت می کنند.

 

هنگام پرورش توله سگ آکیتا باید مراقبت ویژه ای داشت . این سگها در سنین چهار تا هفت ماهگی بسیار سریع رشد می کنند و این باعث حساس شدن آنها به اختلالات استخوانی می شود. آنها در یک رژیم غذایی با کیفیت و کم کالری به خوبی عمل می کنند که رشد سریع آنها را از بین می برد. علاوه بر این ، اجازه ندهید توله سگ آکیتا شما روی زمین های سخت مانند روسازی رو بدود و بازی کند. بازی طبیعی روی چمن خوب است. تا حداقل دو سالگی سگ و تشکیل مفاصل کامل از پرش اجباری یا آهسته دویدن بر روی سطوح سخت خودداری کنید (کلاسهای چابکی توله سگ ، با جهشهای یک اینچی خود ، خوب هستند)

 

مقدار روزانه توصیه شده: 3 تا 5 فنجان غذای خشک با کیفیت بالا در روز

 

توجه: میزان سگ بالغ شما به اندازه ، سن ، ساختمان ، متابولیسم و ​​سطح فعالیت بستگی دارد. سگ ها مانند افراد فردی هستند و همه آنها به همان مقدار غذا احتیاج ندارند. تقریباً ناگفته نماند که یک سگ بسیار فعال بیش از یک سگ سیب زمینی نیمکت نشین نیاز خواهد داشت. کیفیت غذای سگ که خریداری می کنید نیز تفاوت ایجاد می کند - هرچه غذای سگ بهتر باشد ، به سمت تغذیه سگ شما پیش می رود و مقدار کمتری از آن را باید در کاسه سگ خود بچکانید.

 

با دامپزشک خود در مورد تنظیم یک رژیم غذایی مناسب برای سگ خود صحبت کنید.

در آکیتای آمریکایی رنگها و ترکیبات مختلفی وجود دارد ، از جمله سیاه ، سفید ، شکلات ، ترکیبی از رنگ و سفید یا برنز. آکیتا دو روکش است و زیرپوش آن بسیار متراکم و نرم است. پالتو کوتاه است.

 

به طور کلی ، نظافت آکیتا کار سختی نیست. اما آکیتا یک ریزش است ، بنابراین در صورت انتخاب این نژاد جاروبرقی مکرر سبک جدید زندگی شما خواهد بود. خز آکیتا در مبلمان ، لباس ، ظروف ، در مواد غذایی یافت می شود و تعداد بی شماری گردوغبار در کف و فرش ها ایجاد می کند. ریزش سنگین تر دو یا سه بار در سال اتفاق می افتد. مسواک زدن هفتگی به کاهش میزان مو در خانه کمک می کند و باعث می شود که کت مخلوط آکیتا سالم باشد.

 

آکیتا علیرغم عادت های خودآراستگی ، هر سه ماه یا تقریباً به استحمام نیاز دارد . البته ، اگر سگ شما در یک گودال گل یا چیز بدبو بپیچد ، بیشتر اوقات اشکال ندارد. ناخن ها باید هر ماه یک بار کوتاه شوند و گوش ها هفته ای یک بار از نظر آلودگی ، قرمزی یا بوی بد که می تواند عفونت را نشان دهد ، بررسی می شود. برای جلوگیری از بروز مشکلات ، گوش ها را هر هفته با استفاده از یک پنبه مرطوب با گوش پاک کن نرم و متعادل با pH پاک کنید.

 

مانند همه نژادها ، مهم است که از همان سنین پایین نظافت آکیتا را شروع کنیم. ایجاد یک آراستگی و داشتن یک تجربه مثبت و آرامش بخش ، کار با سهولت کار توله سگ Akita شما را به عنوان یک بزرگسال بزرگ و عمدی تضمین می کند.

 

بزرگسالان همیشه باید بر تعاملات بین سگها و بچه ها نظارت داشته باشند ، و این امر خصوصاً در مورد این نژاد صدق می کند. هیچ کودکی نمی تواند یک سرپرست و همبازی وفادارتر از یک آکیتا داشته باشد ، اما یک آکیتا با بدرفتاری می تواند به عنوان یک مسئولیت تبدیل شود و حتی ممکن است زندگی کودک شما را به خطر بیندازد. ضروری است که به جوانان آموزش دهیم در تمام تعاملات خود با سگ ها احترام و مهربان باشند. بازی بین سگها و بچه ها همیشه باید کنترل شود ، حتی در مورد سگهای کاملاً آموزش دیده.

 

همانطور که گفته شد ، آکیتا برای خانواده هایی با فرزندان بزرگتر مناسب است. با این حال ، آنها معمولاً باید در یک خانه یک حیوان خانگی زندگی کنند ، زیرا آنها می توانند نسبت به سگهای دیگر پرخاشگر باشند و در صورت عدم آموزش صحیح سایر حیوانات خانگی را تعقیب خواهند کرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *